Mielenie miesa szarpakiem

Produkcyjnym procesom technologicznym towarzyszy emisja zanieczyszczeń pyłowych, zwłaszcza w trakcie wydobycia surowców, kruszenia, mielenia, mieszania, przesiewania. Obok hałasu, pyły przemysłowe są największe zagrożenie dla zdrowia postępujących w takim środowisku osób.

Ze powodu na wpływ na poziom zdrowia pyły dzielimy na:
– pyły drażniące,
– pyły toksyczne,
– pyły alergizujące,
– pyły kancerogenne,
– pyły zwłókniające.
Podstawowym zajęciem w medium emitującym zanieczyszczenia pyłowe jest pomocne zapobieganie przez stosowanie samej oraz społecznej ochrony przeciwpyłowej.
Do ochrony indywidualnej zaliczamy:
– półmaski jednokrotnego użytku,
– półmaski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– maski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– hełmy i kaptury ochronne.
Zbiorowa ochrona przeciwpyłowa obejmuje: systemy napowietrzająco-wentylujące, stanowiskowe systemy odpylające, wolnostojące dmuchawy i wentylatory.
Urządzenia odpylające liczymy na: odpylacze suche i mokre.
Powszechnie stosowane odpylacze to: komory osadnicze, odpylacze z warstwą filtracyjną, cyklony i multicyklony, odpylacze elektrostatyczne, odpylacze mokre.
Komory osadnicze to drink z najzwyklejszych odpylaczy o małych kosztach budowy. Wadą tego podejścia jest słaba skuteczność odpylania, a często są wykorzystywane w związaniu z nowymi odpylaczami. Bardzo poważną efektywnością działania przedstawiają się odpylacze filtracyjne. Brane w przemyśle ceramicznym i metalurgicznym są jedną z najdroższych metod odpylania. Odpylacze mokre wykorzystują wodę w obiektu zneutralizowania wydzielanego pyłu. Efektem ubocznym są ścieki występujące na skutek przenoszenia zanieczyszczeń do cieczy. Szczególne, indywidualne rozwiązania pragną być użyte dla stref zagrożonych wybuchem, dla których instalacje odpylające (dedusting installations) muszą umieć certyfikat ATEX.
Wybór urządzenia odpylającego zależny istnieje od gałęzi przemysłu oraz od określonego zagrożenia.