Strefy zagrozenia wybuchem klasyfikacja

Dyrektywa ATEX w naszym systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Kieruje się do wyrobów danych do czynności w dziedzinach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą robić ostre wymagania stosujące się nie ale do bezpieczeństwa a także do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W treść przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a także powiązane z ostatnim każde procedury oceny w głównej mierze uzależnione są od poziomu zagrożenia środowiska, w jakim specjalne wyposażenie będzie tworzyło. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi spełniać określony produkt, żeby mógł być użytkowany w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Ale o jakie strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest niezmiernie ważne ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na linie. Jest ich dwie. W wczesnej części wybierają się urządzenia, które stosuje się w podziemiach kopalni oraz na powierzchniach, które mogą stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga grupa sprowadza się do urządzeń, które daje się w wyjątkowych miejscach, ale jakie potrafią stanowić zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla całych urządzeń chodzących w dziedzinach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Jednak bardziej konkretne wymagania ważna z możliwością odnaleźć w normach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że dania zbliżone do roboty w dziedzinach zagrożonych wybuchem powinny być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który winien być znaczny, widoczny, stały i prosty.

Jednostka notyfikująca bada cały system kontrole lub pojedyncze wyposażenia w projektu zapewnienia zgód z obowiązującymi przepisami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy również pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.