Uziemienie linii napowietrznej

Zadanie uziemienia elektrostatycznego polega na ograniczeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na zysk przeskoku iskry elektrostatycznej. Najczęściej bierze się go w terenie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może liczyć inną forma. Najlżejsze oraz nieco skomplikowane modele kierują się z zacisku uziemiającego a z przewodu. Bardziej mocne i rozbudowane technologicznie są wyposazone w styl kontroli stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, to gdy uziemienie pozostało w racjonalny sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są łączone w procesie załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W efektu napełniania lub opróżniania zbiorników o innej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstania prawdopodobnie być i mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub wybieranie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, jakie się ze sobą kontaktują. W rezultacie swego i nagłego związku z uziemieniem lub nienaładowanym przedmiotem może powstać krótki impuls prądowy, jaki będzie jasny w perspektywy iskry. Brak kontroli nad rozładowaniem iskrowym może powodować zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co oznacza eksplozję lub duży wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.